พึ่งรู้กลางคืนเงียบงัน...และทำให้ใจคนทั้งคนสั่น...ได้ซักเท่าไร
ฉันเห็นเรื่องเราทุกตอน...ภาพเธอวันนั้นมันเฝ้าคอยย้อน...ย้อนมาทำร้าย

***เปิดไฟทุกดวงไว้...แต่ข่มหัวใจไม่ได้...
ความเข้มแข็งอยู่ไหน...ไม่ชอบที่เป็นแบบนี้...

*****กลัวความมืดทุกครั้งไม่กล้าหลับตา
นับตั้งแต่เธอเลิกลา...อ่อนแอทุกนาที...
ไม่รู้อีกกี่คืนต้องฝืนอย่างนี้...อยากรู้สึกดี...
ช่วยฉันสักที...กลับมาได้มั้ย...

ทุกวินาทีที่เดิน...รู้มั้ยมีใครอ้างว้างเหลือเกิน...นอนหลับไม่ไหว
ทุกครั้งก็ยังไม่ชิน...ลึกลึกยังหวังให้เธอได้ยินเสียง...คนใจสลาย

***เปิดไฟทุกดวงไว้...แต่ข่มหัวใจไม่ได้...
ความเข้มแข็งอยู่ไหน...ไม่ชอบที่เป็นแบบนี้...

*****กลัวความมืดทุกครั้งไม่กล้าหลับตา
นับตั้งแต่เธอเลิกลา...อ่อนแอทุกนาที...
ไม่รู้อีกกี่คืนต้องฝืนอย่างนี้...อยากรู้สึกดี...
ช่วยฉันสักที...กลับมาได้มั้ย...

ซ้ำ*****