เราร้องไห้ เพราะเราคิดว่าถ้าเราเป็นมันเราจะทำยังไง เราจะเสียใจขนาดไหน และเราก็รู้ว่าตัวละรู้สึกยังไง
เราร้องไห้ เพราะเราเข้าใจว่ามันช่วยอะไรไม่ได้ และ เสียใจ

เราร้องไห้ เพราะเราเข้าใจว่า คำว่า รัก มันเป็นยังไง

เราร้องไห้ เพราะเราเข้าใจว่า ความทรงจำและความรู้สึกดีๆที่มีให้กัน มันเป็นยังไง

แต่เสียดาย ที่คนร้องไห้ มันน้อยลง.......

เพราะ การลงโทษจากสังคม.....

เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ที่คนไทย ลืมมันไปหมดแล้ว น้ำใจ สิ่งดีๆที่มีให้กัน มันเลือนลางเหลือเกิน

เพราะอะไร? เพราะ "Thak"--"sin"---- "ตาก--สิน"

เอ ใจแคบไปป่าวหว่า เค้าก็แค่เปนคนที่เปิดกะลาออกให้ประเทศไทยก้เท่านั้นเอง อือ เค้าก็เปนคนดีเหมือนกันเนาะ.....ดีฉิบเลย

ก็ดี คนเราจะได้ไม่ต้องหลอกตัวเองกันอีก ใครอยากทำไรก็ทำ แต่สิ่งที่ต้องแลกมาก็คือ คุณภาพของสังคมละนะ ก็เอาเป็นว่า deal กันไป

ก็เหมือนเดิม ระวังตัวไว้ละกันนะครับ  อย่าประมาท ไม่งั้น คำว่า ดีฉิบ จะมาหาคุณ

ปล. สุขสันวันเกิด ดีนาร์ คนสำคัญคนนึง ที่ทำให้ก้องมีวันนี้ ขอให้มีความสุขนะ และ.......

ปล2. ใครมีคำตอบ ว่า ที่ว่างนั้นอยุ่ที่ไหน บอกด้วยนะ

ปล3. กูทรมานหว่ะ ทรมานจิงๆนะ กับประเทศนี้ กับคนส่วนใหญ่นี้ กูคาดหวังคนอื่นมากไปเองละนะ ก็คงต้องบีบมาอีก กุก็คงพอหลอกตัวเองไปได้ ทั้งๆที่รู้ แต่ใจ มันก็รู้อยู่ดีล่ะนะ ว่า มันอยู่ใต้เส้น คำว่า สมควร เหมาะสม

ปล4. กุต้องทำยังไงกูถึงจะหายทรมานวะ ฆ่าหมดโลก? ฆ่าตัวตาย ท่าจะง่ายกว่า เอ เอาจิงๆ ฆ๋าคนนี่ก็ไม่เหนต้องแคร์เลยนี่ สมัยนี้คนเราตัวใครตัวมันอยู่แล้ว เผลอๆประเทศไทยตอนนี้ เหนคนโดนข่มขืนตรงหน้า ยังไม่มีใครช่วยเลยมั้ง คงใกล้แล้วสินะ...วัน ดีเดย์ ฮ่าๆ

ปล5. กูบ้าไปแล้ว บ้า? เพราะอะไร? เพราะกูปล่อยความคิดมันโลดแล่นไปหรอ? เพราะกูพิมพ์ทุกอย่างที่กูคิดหรอ? ถ้างั้นทุกคนก็บ้ากันหมด เพราะทุกคนต้องเคยคิดแน่ๆ แล้วอะไรคือไม่บ้า? ควบคุมความคิดได้? หรือ โดนคนอื่นควบคุมความคิด? หรือเกาะติดกับคนส่วนใหญ่ไปเรื่อยๆ? แล้วผิดมั้ยอะ ที่กูไม่เกาะกบัคนส่วนใหญ่ กลายเปน กู บ้า ซะงั้น โทดทีนะ แต่กูคิดว่า คนที่เกาะติด คนส่วนใหญ่ต่างหากล่ะ ที่ บ้า แถม ตาและสมองบอด อีก ก็อย่างว่าละนะ ความคิดใคร ความคิดมัน

กฏหมู่ ไม่ได้ใช้ได้ทุกสถานการณ์ กฏหมู่ เหมาะสำหรับผ้ที่ความคิดเป็นของตัวเองทุกคน กฏหมู่ เหมาะสำหรับสถานการณ์ที่ทุกคน รู้หรือ มีประสบการณ์ อย่างเพียงพอหรือถึงขั้นต่ำ ของเรื่องนั้นๆ เท่านั้น

ไม่งั้น มันจะกลายเป็น กฏหมู่หลอก ไป ดังเช่นทุกวันนี้ เพื่อให้คนส่วนใหญ่ ที่บอด ทั้งหลาย เป็นเครื่องมือ มันก็เท่านั้นล่ะนะ คนมองเห็นกลับกลายเป็นคน บ้า โลกนี้มันพิลึกกันไปใหญ่แล้ว อย่าให้กูมีโอกาส......

กลายเป็นคนใจแคบอีก เอาแต่จะเปลี่ยนชาวบ้านเค้าไม่รู้จักเปลี่ยนตัวเอง ขอโทดหว่ะ แต่มันก็เปนจริง กูยอมรับ เพราะกูเห็นสภาพของการเปลี่ยนแล้ว กูทำไม่ลงหว่ะ เหมือนเมิงหลงไปหมู่บ้านนึง เค้าแดกขี้ตัวเองกัน เป็นประเพณี แล้วเมิงจะแดกมั้ย? หรือเมิงจะให้ความรู้ชาวบ้าน แล้วเปลี่ยนชาวบ้านแทน?

คนที่มองว่ากูใจแคบ มันแคบกว่ากูอีก เพราะกูมองเห็นกูยังให้พยายามให้ความช่วยเหลือ ถึงแม้จะโดนมองว่า บ้า (จิงมั้ย พวกชาวบ้านจะมองเมิงว่า บ้า มั้ย?) ถ้ากูแกล้งทำเปนมองไม่เหนแล้วแดกๆไป จะได้จบเรื่อง และกูก็คงได้ทุกอย่างที่กูอยากได้ในหมู่บ้านนั้น

สรุป กูควรจะทำยังไง? ลองคิดกันดูละกัน

กู ปล ไปแล้วนี่หว่า ไหง มันยาวจังวะ

เอาเหอะ ความคิดมันอยากไหลก็ปล่อยมันไหล แล้วสักวันมันก็จะกลายเป็นแม่น้ำ สายใหญ่ ที่ไหลไม่มีวันหมด และกว้างขวางจนกลายเป็นมหาสมุทรในที่สุด